Bu gün de sensizdim. Tek başıma yine. Hasretinle birlikte bu gün buradaydım. Ve seninle. Ne uzaklar çekti ruhumu, nede engin denizler. Ne bir ses, ne bir nefes... Ne ışık, ne gölgeler. Seni aradım günlerce bu şehirde. Seni bekledim. Bir o yana bir bu yana koşup durdum saatlerce. Kan ter içinde uykulardan uyandım.
Yoktun bu gün de. Yine göremedim gözlerini. Yine dinmedi sana hasretim. Kavuştuktan sonra özledim seni gülüm. Yaralanmadım ilk defa. Kanamadım. Yanılmadığımı anladım bir kez daha.
Yoktun bu gün de. Yine acılarım kapımda. Hayalin başucumda. Yine sancılarım odamda.
Yoktun... umutlarım da yoktu bugün. Beklide sen yok olduğun için yok olan her şey gibi onlar da. Korkularım derinleşti gitgide. Gitgide yoğunlaştı hüzünler. Yoksun... Ölüm bile kapımda bekler.
Sorma nedir bendeki. Seni anlat bana bu gün. Kendini... İçinden gelip geçenleri. Hayallerini.. Ümitlerini.. Duymak istiyorum bu gün. Kavramak istiyorum olup biten her şeyi. Bu gün bilmeye ihtiyacım var.
Vazgeç bu gün dünyadan. Umursama yapman gerekenleri. On dakika daha geç git evine. Düşünme olacakları. On dakika daha geç uyu bu gün de.
Bekle biraz daha. Öyle uzun boylu değil senden istediklerim. Seni zora sokmak da istemem, bilirsin. Senden istediğim yalnızca biraz daha kalman yanımda. Yanımda olman bu gün. Bu gün buna ihtiyacım var.
Soru sorma.. Dinle yalnızca. Bölme rüyalarımı. Orada dur öylece. Bekle.. Gitme bir yere. Bozma bu büyüyü. Kıpırdama sakın... Sus ve dinle... Anlatmaya ihtiyacım var bu gün.
Hadi.. Bir kahve yap bana. Uyumak istemiyorum bu gün sabaha kadar. Sabaha kadar seninle olmak istiyorum. Anlamak, anlatmak; kavramak, kavratmak istiyorum.
Suçluyum belki.. Sevdim seni. Sevdirdim sana da.. Özledim, özlettim kendimi. Üstelik bir resmin de yoktu yanımda.
Sorma nedenini. Bekle işte. Biraz daha kal yanımda. Anla...
Bu gün ihtiyacım var sana.
*Ahmet OKAN/Rehin Verdim Düşlerimi/Mozaik Kitaplar/2002
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder